
Źródło: unsplash.com Licencja: https://unsplash.com/license
Wybór balustrady zwykle zaczyna się od wzoru, wypełnienia i wykończenia stali. Równie ważne jest jednak to, do czego i w jaki sposób zostaną przytwierdzone słupki. Od tej decyzji zależy bezpieczeństwo użytkowników, a na balkonie lub tarasie także szczelność warstw chroniących budynek przed wodą. Inaczej planuje się montaż w płycie żelbetowej, inaczej w ścianie z pustaków, a jeszcze inaczej tam, gdzie część nośną przykrywa gruba warstwa ocieplenia. W tym artykule omawiamy warianty osadzenia konstrukcji oraz zasady ich doboru do podłoża. Zapraszamy do lektury!
Wymagania przepisów wobec balustrad
Podstawowe wymagania wobec tych zabezpieczeń zawiera § 298 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z nim konstrukcja przy schodach, pochylniach, portfenetrach, balkonach i loggiach powinna przenosić siły poziome określone w Polskiej Normie. Przepis wskazuje też minimalną wysokość mierzoną do wierzchu poręczy, czyli 0,9 m w domach jednorodzinnych oraz wnętrzach mieszkań wielopoziomowych i 1,1 m w pozostałych obiektach. O spełnieniu tych wymogów nie decyduje jednak sam profil stalowy, lecz również sposób jego zakotwienia. Zamocowanie przejmuje ciężar własny elementów oraz obciążenia poziome i pionowe powstające podczas eksploatacji. Z tego względu wykonuje się je w części nośnej, a nie w tynku, płytkach, warstwie kleju czy izolacji termicznej.
Montaż od góry, od czoła i od spodu płyty
Na balkonie lub tarasie słupki można osadzić na górnej powierzchni płyty, na jej czole albo od spodu. Każde z tych rozwiązań inaczej wpływa na przestrzeń użytkową, izolacje oraz wygląd detalu. Najważniejsze różnice zestawia poniższa tabela:
|
Sposób montażu |
Zalety |
Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|
|
Od góry |
Najczęściej stosowany wariant, typowy także w remontowanych domach |
Podstawy zajmują część powierzchni balkonu, a łącznik przechodzi przez warstwy wykończeniowe i wymaga starannego uszczelnienia |
|
Od czoła (montaż boczny) |
Słupki stoją poza obrysem płyty, co jest korzystne na wąskich balkonach i w loggiach |
Trzeba sprawdzić grubość i stan płyty, gdyż w zbyt cienkiej beton może się rozwarstwić, a znaczenie mają też ocieplenie i obróbki blacharskie |
|
Od spodu |
Kotwy omijają warstwy na wierzchu płyty, co zmniejsza ryzyko przecieków |
Potrzebne są liczne wzmocnienia, a detal trudniej rozwiązać estetycznie |
Dobór kotew do rodzaju podłoża
Rodzaj łącznika zależy przede wszystkim od materiału, w którym zostanie on osadzony. Doradztwo w tym zakresie zapewnia między innymi producent nierdzewnebalustrady.com.pl, który odpowiada za całą realizację, od pomiaru przez projekt po montaż. Przed rozmową z wykonawcą warto poznać ogólne zasady doboru mocowań, które dla poszczególnych podłoży wyglądają następująco:
• beton i żelbet – stosuje się kotwy mechaniczne lub chemiczne, a dobór uwzględnia grubość płyty, wytrzymałość betonu i sposób zbrojenia,
• cegła pełna i kamień naturalny – dobrze sprawdzają się kotwy chemiczne, a część kotew mechanicznych ma również potwierdzoną przydatność do pełnej cegły ceramicznej,
• cegła kratówka, pustaki i beton komórkowy – kotwy chemiczne uzyskują tu lepsze parametry niż kołki rozporowe, a w elementach drążonych stosuje się tuleje siatkowe,
• ocieplenie – styropian i wełna mineralna nie przenoszą obciążeń, więc łącznik musi sięgać części nośnej, a grubość izolacji wpływa na jego długość i odsunięcie słupka od elewacji.
Karty techniczne kotew podają minimalną grubość elementu nośnego, rozstaw oraz odległość od krawędzi, a wartości te różnią się w zależności od jego rodzaju. Kiedy stan płyty lub ściany budzi wątpliwości, sposób zakotwienia powinien ustalić projektant albo doświadczony wykonawca.
Szczelność mocowania i ochrona warstw balkonu
Każdy otwór w warstwach balkonu tworzy potencjalną drogę dla wody. Możliwe rozwiązania zależą od systemu odwodnienia. Przy odprowadzaniu powierzchniowym słupek może przebić hydroizolację, o ile miejsce przejścia zostanie zabezpieczone kołnierzem, kształtką lub masą zalewową. W układzie drenażowym naruszenie tej warstwy jest niedopuszczalne, więc słupki mocuje się od czoła albo od spodu płyty. Przy wariancie od góry kotwę najlepiej osadzić przed wykonaniem izolacji przeciwwodnej, którą następnie wyprowadza się na ten element. Największe ryzyko niesie wiercenie otworów w gotowej posadzce, gdyż przerywa ono istniejące warstwy ochronne. Podczas układania płytek wokół łącznika pozostawia się szczelinę o szerokości 6–8 mm. Wypełnia ją trwale plastyczna masa do stosowania na zewnątrz, na przykład poliuretanowa, sięgająca 2–3 mm ponad poziom wykończenia. Całość osłania zwykle szeroka rozeta, której nie trzeba uszczelniać od dołu, bo prześwit pod nią pozwala odpłynąć wilgoci. Uwagi wymagają także profile zamknięte, których wszystkie otwory powinny być zaślepione.
Gatunek stali i elementy złączne
Trwałość połączenia zależy również od śrub i kotew dobranych do głównej konstrukcji. Stal nierdzewna jest bardziej szlachetna niż cynk, więc w obecności wilgoci może przyspieszać jego niszczenie. Zjawisko to nosi nazwę korozji galwanicznej, a największe ryzyko występuje wtedy, gdy drobny detal z mniej odpornego metalu styka się ze znacznie większą częścią balustrady. Stowarzyszenie Euro Inox opisuje przykład pokrywy elewacyjnej skręconej ocynkowanymi śrubami, na których biała rdza pojawiła się po około roku eksploatacji. Przy takiej konstrukcji stosuje się zatem łączniki ze stali nierdzewnej, a osadzane w płycie kotwy powinny mieć powłokę ochronną. Istotny jest też gatunek materiału. Najpopularniejsze są A2 (AISI 304) oraz A4 (AISI 316). Drugi z nich zawiera dodatek molibdenu, który poprawia odporność na chlorki obecne w wodzie morskiej i solach odladzających. Ma to znaczenie na wybrzeżu oraz przy zewnętrznych schodach posypywanych zimą.
Sposób montażu najlepiej ustalić, zanim powstaną ocieplenie i posadzka. Decyzja podjęta na tym etapie pozostawia więcej możliwości i pozwala uniknąć demontażu gotowych warstw. Do rozmowy z wykonawcą warto przygotować zdjęcia miejsc kotwienia, rodzaj podłoża oraz grubość planowanej izolacji. O bezpieczeństwie i trwałości balustrady decyduje bowiem nie tylko sama konstrukcja, lecz także sposób jej połączenia z budynkiem.
Fot 2 Źródło: pexels.com Licencja: https://www.pexels.com/photo-license/
Szczelność mocowania i ochrona warstw balkonu