newsletter reklama projekty domów forum
niedziela 5 lipca 2020
17.01.2014r...

System miejscowej kanalizacji nadciśnieniowej

Najpopularniejszym i dominującym sposobem odprowadzania ścieków jest ich przepływ grawitacyjny. Alternatywą dla niego jest kanalizacja ciśnieniowa: nadciśnieniowa oraz podciśnieniowa, w której wykorzystany jest efekt próżni. Jest to rozwiązanie charakteryzujące się zdolnością do samooczyszczenia, ciche i oszczędne.
W przeciwieństwie do grawitacyjnej, kanalizacja ciśnieniowa jest niezależna od pionów i spadków: nie wymaga zapewnienia odpowiednich spadków, zachowania wymaganych maksymalnych odległości urządzenia sanitarnego od pionu. Umożliwia za to zastosowanie mniejszych średnic podejść, które przy tym mogą znajdować się w dowolnym miejscu. Ponadto, zastosowanie kanalizacji ciśnieniowej pozwala na zaplanowanie lokalizacji urządzenia sanitarnego w wybranym miejscu, bez względu na jego odległość od pionu.

SOLOLIFT2 to unikalny typoszereg kompaktowych agregatów odprowadzających umożliwiających usuwanie ścieków ze wszystkich domowych urządzeń sanitarnych, gdziekolwiek się znajdują, niezależnie od kanalizacji grawitacyjnej. Zespoły te zbierają i odpompowują ścieki poprzez rurę ciśnieniową o małej średnicy (>23mm) do następnej rury opadowej – do 6 m wysokości lub na odległość 100 m, Fot. Grundfos Pompy Sp. z o.o.
SOLOLIFT2 to unikalny typoszereg kompaktowych agregatów odprowadzających umożliwiających usuwanie ścieków ze wszystkich domowych urządzeń sanitarnych, gdziekolwiek się znajdują, niezależnie od kanalizacji grawitacyjnej. Zespoły te zbierają i odpompowują ścieki poprzez rurę ciśnieniową o małej średnicy (>23mm) do następnej rury opadowej – do 6 m wysokości lub na odległość 100 m, Fot. Grundfos Pompy Sp. z o.o.

W zależności od potrzeb i warunków, w budynku można zastosować miejscowy, czyli ograniczony (czy to do jednego urządzenia, czy do jednego węzła sanitarnego) lub centralny system kanalizacji ciśnieniowej. Choć rozwiązanie to jest efektywne, ekonomiczne i wygodne, najczęściej bywa wdrażane tam, gdzie dostęp do wody jest ograniczony (np. w domach letniskowych), lub gdzie instalacja grawitacyjna wykazuje ograniczoną przepustowość. Sprawdza się ponadto w obiektach, w których obowiązują podwyższone wymagania sanitarne, w sytuacjach, gdy niezbędne jest oddzielenie ścieków szarych od czarnych itp.
--
REKLAMA:
--

Cechy systemu

Zaletą miejscowych instalacji kanalizacyjnych nadciśnieniowych jest przede wszystkim możliwość dowolnej aranżacji wnętrz i swobodnej adaptacji pomieszczeń bez konieczności ponoszenia dużych nakładów finansowych na rozbudowę systemu kanalizacyjnego. Niewątpliwym walorem jest też duża oszczędność wody. Wchodzące w skład systemu agregaty są odporne na ciśnienie i przecieki. Wyposażone w odpowiednie zawory i filtry, całkowicie zabezpieczają wnętrze przed nieprzyjemnymi zapachami, a także zawory zwrotne, które chronią przed powrotem ścieków do miski ustępowej czy innych urządzeń.

Systemy wymagają zastosowania rur o zwiększonej odporności na ciśnienie i temperaturę, klejonych lub zgrzewanych, o niewielkiej średnicy (22-232 mm). Ponadto, wykorzystanie urządzeń rozdrabniających i pompowych zasilanych energią elektryczną sprawia, że w momencie braku prądu korzystanie z instalacji jest zabronione, gdyż – w związku z brakiem pracy pompy – rośnie niebezpieczeństwo przepełnienia zbiornika. Należy przy tym pamiętać, że niezależnie od tego, że urządzenie jest wyposażone w rozdrabniacz, do kanalizacji nie wolno wrzucać materiałów, których obecność spowoduje wzrost ryzyka zablokowania wirnika pompy (podpaski, duża ilość papieru toaletowego, ręczniki papierowe itp.).

Sama nadciśnieniowa instalacja kanalizacyjna powinna mieć zredukowaną do minimum liczbę kolanek, ponieważ prowadzą one do strat w podnoszeniu słupa ścieków. Wprawdzie jest ona instalacją samooczyszczającą, jednak wskazane jest wyposażenie jej w króciec rewizyjny na przewodzie pionowym, a także w zawór odcinający.

Jak to działa?

Najważniejszym elementem instalacji ciśnieniowej jest specjalny zbiornik pośredni. Dobór urządzenia powinien uwzględniać liczbę oraz rodzaj zaplanowanych do podłączenia do niego urządzeń sanitarnych, to na jaką odległość i na jaką wysokość będą transportowane ścieki. Ważne jest też planowane miejsce montażu urządzenia. Z kolei na jego wydajność bezpośredni wpływ mają parametry rurociągu tłoczonego.

Urządzenia pompujące (z maceratorem lub bez) mogą być montowane bezpośrednio obok urządzenia sanitarnego lub – jeśli ich zadaniem jest przepompowywanie ścieków z większej liczby przyborów z budynku – agregat jest lokalizowany na najniższym poziomie budynku, w lub na podłodze (podłożu) (należy pamiętać o zabezpieczeniu zbiornika przed wpływem niskich temperatur, a także zapewnieniu jego wentylacji). Rozwiązania te różnią się gabarytami zbiornika oraz jego pojemnością – urządzenia miejscowe mają budowę zwartą, kompaktową i są niewielkie; agregaty pompujące zbiorcze mają zbiorniki o pojemności powyżej 100 l, mogą być też wyposażone w dwie pompy.

Ścieki spływają do zbiornika w sposób grawitacyjny. Urządzenie pracuje w pełni automatycznie. Posiada czujnik pływakowy, który załącza pompę w sytuacji, gdy poziom ścieków osiągnie maksymalny dopuszczalny poziom. Macerator (jeśli jest w wyposażeniu zestawu pompowego) rozdrabnia zanieczyszczenia stałe, po czym ścieki są przepompowywane do kanału odpływowego. Pompa rozdrabniająca, jaka jest stosowana w urządzeniach, ma mocną, odporną na zniszczenie budowę i ostre nożyce tnące.

Należy przestrzegać zasady, by urządzenia były montowane zgodnie z zaleceniami ich producenta, w odpowiedniej odległości od ściany i w zalecanych konfiguracjach. Urządzenie mocujemy do podłoża (nie do ściany!), a rura odpływowa musi być wyposażona w zabezpieczenie przeciwzwrotne.

Urządzenia

Zbiorniki miejscowe – w zależności od wybranego rozwiązania i liczby wejść - mogą obsługiwać tylko jedno urządzenie sanitarne (np. wc – w tym przypadku zbiornik musi być wyposażony w pompę z rozdrabniaczem); dostępne są też ich wersje pozwalające na podłączenie większej liczby znajdujących się w tym samym pomieszczeniu przyborów. Zbiornik obsługujący tylko ścieki szare z umywalki, wanny, prysznica, pralki itd.) nie wymaga wyposażenia w rozdrabniacz.

Jeśli w łazience mamy miskę ustępową tradycyjną, zamocowania rozdrabniacza zbiornikowego nie pociąga za sobą konieczności żadnych przeróbek w instalacji ani nie wymaga odsunięcia miski od ściany. Zbiornik sytuowany jest za nią. W przypadku zastosowania stelaży podtynkowych z wiszącą miską ustępową, lokalizacja zbiornika może być dwojakiego rodzaju: z tyłu stelaża lub z jego boku.

Na rynku dostępne są też specjalne stelaże podtynkowe do stosowania w instalacjach ciśnieniowych. Stelaże posiadają wbudowany rozdrabniacz, do którego w bardzo prosty sposób można podłączyć zarówno dowolny rodzaj miski sedesowej, jak i pozostałe urządzenia łazienkowe (prysznic, bidet, pisuar, umywalkę). Ciekawą propozycją są również podwieszane miski WC z wbudowanym rozdrabniaczem oraz kompatybilnym metalowym stelażem. Wyróżniają się cichą pracą, bardzo niskim zużyciem wody.

Miejscowa kanalizacja nadciśnieniowa to doskonałe rozwiązanie, gdy chcemy na nowo zaaranżować przestrzeń lub wybudować kuchnię czy łazienkę w miejscu, z którego grawitacyjne odprowadzanie ścieków jest niemożliwe lub utrudnione. Dzięki niej stajemy się niezależni od istniejących w budynku pionów i poziomów. System charakteryzuje cicha praca, efektywność, a tworzące ją urządzenia są estetyczne, mają kompaktową budowę i nie zaburzają estetyki wnętrza.

źródło: Obud.pl
autor: Edward Konieczny

Artykuły podobne:

d